martes, 24 de julio de 2007

Premisas

¿Alguna vez has sido llamado raro o rara? seguro que si. Yo no conozco a nadie a quien no se lo hayan llamado en al menos una ocasión a lo largo de su vida. De vez en cuando hasta yo he pronunciado las palabras mágicas y he tachado a alguien de raro. Bueno, no estamos aqui para hacer condenar a los que lo llaman sino para consolar a los que lo son llamados habitualmente. Tambien sirve para aquellos que son llamados frikis, bichos raros, extraños o cualquier apelativo similar que se os pase por la cabeza. Bien, todas esas personas tienen en común al menos una cosa, y evidentemente es esa condición de "raros" que les ha atribuído la sociedad al ser incapaz de encasillarlos en otra preestablecida como "raperos", "punkis", "hippies", "metaleros", etc. O bien porque nosotros mismos no nos identificamos con ningún grupo lo que hace que o bien nuestro grupo de amistades sea muy diverso (algo ideal en mi opinión) o que nos volvamos personas solitarias que se sienten a gusto con poca gente al tener pocas cosas en común.

En cualquier caso se que hay miles de "incomprendidos" vagando por ahi en busca de algo que los oiga. Este movimiento no pretende encasillarlos y formar otro grupo como los anteriormente citados sino hacer ver a estas personas que hay muchos como ellos y que no tienen porqué ocultar su forma de ser para que otros se vean en ellos. Esta es una de las principales intenciiones que tengo con respecto a esto y ahora, aprovechando que ya he habilitado los comentarios, me gustaría que me contaseis qué os parece mi idea, si alguno de vosotros se siente indentificado o alguna experiencia personal. Lo que querais, es un lugar en el que a excepción de lo que pueda resultar ofensivo para otros lectores (que no para el mundo en general) todo está permitido. Por último, si a alguien le interesa tanto que está dispuesto a participar activamente que deje constancia de ello y hablaremos ;)

Un saludo y sed felices!

"La gente normal son raros que coinciden en su rareza."

7 comentarios:

Iritxu dijo...

Xa che dixen q eu me uno ao teu movemento...

XD

coidateee

Anónimo dijo...

todo esto esta muy bien, pero tiempo atras me hiciste una promesa que estas a punto de romper y eso no esta bien, nada bien

Anónimo dijo...

me parece interesante tu reflexion....yo muchas veces me siento rara en mi propio ambito... kizas no cuadre demasiado en el, pero a la vez estoy agusto. m,e parece una xorrada clasificar alas personas...


saludos

Anónimo dijo...

mmmh agardaba moita máis letra...
xa verei a ver cómo vai isto,eu polo de agora xa sabía o que queres que saibamos
que a xente non se percate de que sen diversidade non hai riqueza e que un calco de sí mesmos non sirve pra nada xa o asumín hai tempo.
pero tamén sei que hai xente que non pensa,que nunca para porque non lles interesa desordea-lo seu mundo estándar-estructurado.
que nunca estou a gusto entre a xente máis de de minutos seguidos tamén é algo que sei.pero se preciso saír diso saio e punto,a ninguén lle ten porqué parecer mal.estar soa non significa que non aprecies a compaña

por último,quero ver máis disto,quero participar activamente todo o que poida,opinándoche(e se algo do que digo concreta ben algunha das túas ideias e che axuda,sorrirei un chisco máis)

unha aperta meu bichiño

Anónimo dijo...

p.d:tamén sei que hai xente que pensa,que sinte tanto ou máis ca min,que busca,que é feliz e non llo di a ninguén,que chora polas noites e ninguén o sabe tampouco...
ovellas negras.ando á procura

Anónimo dijo...

Que sepas que cuentas conmigo para todo esto mientras no haya radicalismos. Ayer estuve pensando en el rarismo, y la verdad es que está genial enfocado, y perdona por usar su nombre en vano... Un beso!

Haikel Mustafa dijo...

Hey que cambio, no?

Bueno el verdadero problema es sentirse uno realmente raro.

Muchas veces la gente no se adapta al ambiente donde esta y siente que es una persona "distinta", todos lo somos, lo que pasa es que aveces por cosas de la vida nos toca estar en lugares que no son los ideales. (por ejemplo el lugar de estudio)

Sigue asi Pablo, te leere cuando pueda, saludos

^^